Στο εσωτερικό της ξενάγησης 60 λεπτών στη Βιβλιοθήκη Bodleian: οι τέσσερις αίθουσες, μία προς μία

Πριν ξεκινήσετε: το Old Schools Quadrangle και το Proscholium

Φτάνετε στην ξενάγηση μέσω του Old Schools Quadrangle, που χτίστηκε μεταξύ 1613 και 1624 για να αντικαταστήσει αυτό που ο Thomas Bodley αποκαλούσε τα ερειπωμένα μικρά δωμάτια όπου διδάσκονταν οι προπτυχιακοί φοιτητές. Κοιτάξτε τις πύλες γύρω από την αυλή: οι ζωγραφισμένες επιγραφές πάνω από αυτές ονομάζουν τις παλιές σχολές, τα μαθήματα που κάποτε διδάσκονταν σε κάθε αίθουσα, από τη φυσική φιλοσοφία έως τη μουσική. Μέχρι το 1859 ολόκληρο το τετράγωνο είχε περιέλθει στη βιβλιοθήκη.

Ο πύργος στην ανατολική πλευρά, πάνω από τη Μεγάλη Πύλη, είναι γνωστός ως Tower of the Five Orders. Οι κολόνες του ανεβαίνουν μέσα από τους πέντε ρυθμούς της κλασικής αρχιτεκτονικής, με τον τοσκανικό στο κάτω μέρος, έπειτα τον δωρικό, τον ιωνικό, τον κορινθιακό και τον σύνθετο. Το 1769 ο αστρονόμος Thomas Hornsby παρατήρησε από εκεί τη διάβαση της Αφροδίτης.

Απέναντι από την πύλη, ένα χάλκινο άγαλμα στέκεται μπροστά από μια σειρά γυάλινων θυρών. Πίσω τους βρίσκεται το Proscholium, η αίθουσα εισόδου της Θεολογικής Σχολής και το σημείο συνάντησης για κάθε ξενάγηση στη βιβλιοθήκη. Πάνω από αυτό, μακριά από τα βλέμματα, βρίσκεται το Arts End, η πρώτη επέκταση που πρόσθεσε ο Bodley στη βιβλιοθήκη το 1610–12.

Αίθουσα πρώτη: η Θεολογική Σχολή

Η Θεολογική Σχολή χρειάστηκε σχεδόν όλο τον δέκατο πέμπτο αιώνα για να ολοκληρωθεί. Η βιβλιοθήκη τη χρονολογεί στο 1424–1488 και την χαρακτηρίζει αριστούργημα της αγγλικής γοτθικής αρχιτεκτονικής. Χτίστηκε ως η αίθουσα διδασκαλίας της Θεολογίας του Πανεπιστημίου και είναι η παλαιότερη αίθουσα διδασκαλίας του Πανεπιστημίου και η πρώτη εξεταστική σχολή του, όπου οι φοιτητές έδιναν προφορικές εξετάσεις και επιχειρηματολογούσαν πάνω σε ζητήματα θεολογίας.

Η οροφή είναι ο λόγος που οι άνθρωποι σταματούν να μιλούν μόλις μπαίνουν. Είναι ένα πέτρινο θολωτό κάλυμμα εξαιρετικής πυκνότητας, και η βιβλιοθήκη μετρά πάνω από 400 θυρεούς και άλλες εικόνες σκαλισμένες πάνω του. Τα διακοσμητικά κέντρα αποδίδονται στον αρχιμάστορα William Orchard τη δεκαετία του 1480.

Κοιτάξτε και κάτω, όχι μόνο ψηλά. Τα στασίδια και οι άμβωνες κατά μήκος των πλευρών είναι εκεί όπου κάποτε συζητούσαν φοιτητές και δάσκαλοι, και τα έπιπλα χρονολογούνται από το 1669. Τα ψηλά παράθυρα και στους δύο μακρείς τοίχους κάνουν αυτή την αίθουσα τη φωτεινότερη από τις τέσσερις, κάτι που είναι χρήσιμο: μερικές από τις άλλες διατηρούνται αρκετά σκοτεινές.

Αν η αίθουσα σας φαίνεται γνωστή, ίσως την έχετε δει στον κινηματογράφο. Η βιβλιοθήκη σημειώνει ότι η Θεολογική Σχολή εμφανίζεται ως αναρρωτήριο στις ταινίες Harry Potter. Ο ξεναγός σας συνήθως θα έχει μία ή δύο ιστορίες να διηγηθεί, αλλά το κτίριο ήταν διάσημο πολύ πριν από τις ταινίες, και η λιθοδομή ανταμείβει ένα αργό βλέμμα περισσότερο από μια γρήγορη φωτογραφία.

Αίθουσα δεύτερη: Convocation House

Μια πόρτα στο βάθος της Θεολογικής Σχολής οδηγεί στο Convocation House, που προστέθηκε τον δέκατο έβδομο αιώνα. Η βιβλιοθήκη το περιγράφει ως ένα εξαίρετο δείγμα αυθεντικής βουλευτικής αίθουσας του δέκατου έβδομου αιώνα, με πέτρινη οροφή με βενταλιωτό θόλο χτισμένη σε μεσαιωνικό ύφος. Σκούρα ξύλινα στασίδια παρατάσσονται κατά μήκος των τοίχων, αντικριστά το ένα προς το άλλο στο πάτωμα, όπως σε αίθουσα συζητήσεων.

Για περισσότερα από 300 χρόνια εδώ συνεδρίαζαν η Convocation και η Congregation, τα δύο διοικητικά όργανα του Πανεπιστημίου, για να λαμβάνουν αποφάσεις. Ήταν επίσης, για σύντομο διάστημα, έδρα εθνικής εξουσίας. Κατά τον δέκατο έβδομο αιώνα το αγγλικό Κοινοβούλιο συνεδρίασε σε αυτή την αίθουσα τρεις φορές, και όταν ο Κάρολος Α΄ είχε την αυλή του στην Οξφόρδη κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο, το κοινοβούλιο που συγκάλεσε εκεί συνεδρίαζε εδώ.

Πάνω από το Convocation House βρίσκεται το Selden End, η δυτική επέκταση της Duke Humfrey's Library που ολοκληρώθηκε τη δεκαετία του 1630. Θα το δείτε από μέσα στο τέλος της ξενάγησης, κάτι που βοηθά να κατανοήσετε πώς συνδέονται αυτά τα κτίρια: η βιβλιοθήκη επεκτάθηκε προς τα πάνω και προς τα έξω πάνω από τα δωμάτια που βρίσκονται από κάτω της.

Αίθουσα τρίτη: Chancellor's Court

Δίπλα στο Convocation House βρίσκεται το Chancellor's Court, το πρώην δικαστήριο του Πανεπιστημίου. Διαθέτει τη δική του οροφή με ραβδωτό θόλο και ένα ξύλινο ερμάριο κατηγορουμένου από τη δεκαετία του 1630, και ακόμη και σήμερα μοιάζει με δωμάτιο φτιαγμένο για να κάνει τους ανθρώπους να νιώθουν άβολα.

Για αιώνες το Πανεπιστήμιο διατηρούσε το δικό του δικαστήριο και πειθαρχούσε τα μέλη του. Εδώ δικάζονταν φοιτητές για παραπτώματα και κάθε λογής ζωηράδα, και το αγαπημένο παράδειγμα της βιβλιοθήκης είναι ένας φοιτητής ονόματι Oscar Wilde, που κλήθηκε τη δεκαετία του 1870 επειδή δεν πλήρωσε τους λογαριασμούς του.

Το Chancellor's Court είναι ένα από τα δύο δωμάτια που προσθέτει η ξενάγηση των 60 λεπτών στις συντομότερες επισκέψεις της βιβλιοθήκης, μαζί με το Convocation House. Είναι ένα μικρό δωμάτιο, και ζωντανό: ο τόπος όπου το Πανεπιστήμιο έκρινε τα δικά του μέλη.

Αίθουσα τέταρτη: Duke Humfrey's Library

Η ξενάγηση ολοκληρώνεται στον επάνω όροφο, στο δωμάτιο που ξεκίνησε τα πάντα. Η Duke Humfrey's Library βρίσκεται στον πρώτο όροφο, ακριβώς πάνω από το Divinity School. Χτίστηκε για να στεγάσει τα χειρόγραφα που δώρισε ο Humfrey, Δούκας του Gloucester, νεότερος αδελφός του Ερρίκου Ε΄, ο οποίος έδωσε στο Πανεπιστήμιο περισσότερα από 281 χειρόγραφα, μεταξύ των οποίων και αρκετά σημαντικά κλασικά κείμενα. Το Πανεπιστήμιο ξεκίνησε την αίθουσα πάνω από το νέο Divinity School το 1478 και την άνοιξε το 1488.

Η πρώτη της ζωή ήταν σύντομη. Το 1550, κατά την εκκαθάριση των βιβλίων που οι μεταρρυθμιστές αποκαλούσαν δεισιδαιμονικά, το περιεχόμενο της βιβλιοθήκης απομακρύνθηκε και ορισμένα κάηκαν· το 1556 η άδεια αίθουσα πέρασε στη Σχολή Ιατρικής. Μόνο μια χούφτα από τα ίδια τα βιβλία του Humfrey σώζονται σήμερα στη συλλογή. Η αίθουσα σώθηκε από τον Thomas Bodley, ο οποίος την ανακαίνισε από το 1598 και την άνοιξε ξανά στους μελετητές στις 8 Νοεμβρίου 1602.

Κοιτάξτε πρώτα ψηλά. Η οροφή είναι φτιαγμένη από ζωγραφισμένα πάνελ που φέρουν τα εμβλήματα του Πανεπιστημίου. Έπειτα κοιτάξτε κατά μήκος των τοίχων: οι ξύλινες βιβλιοθήκες στο παλαιότερο τμήμα στέκονται κάθετα προς τους τοίχους, με ενσωματωμένα γραφεία, ώστε οι αναγνώστες να εργάζονται ανάμεσα στις βιβλιοθήκες. Ιστορικά τα βιβλία εδώ ήταν αλυσοδεμένα στα ράφια, και ακόμη και σήμερα μπορούν να συμβουλευτούν μόνο στις αίθουσες ανάγνωσης της Bodleian. Θα δείτε επίσης έναν θάλαμο ανάγνωσης που κατασκευάστηκε για τον Βασιλιά Κάρολο Α΄.

Από το μεσαιωνικό κέντρο, η αίθουσα ανοίγεται στο Arts End από τη μία πλευρά και στο Selden End από την άλλη, τις επεκτάσεις του 1610–12 και του 1634–37, έτσι ώστε από ψηλά η βιβλιοθήκη να σχηματίζει ένα H. Οι λάτρεις του κινηματογράφου μπορεί να την αναγνωρίσουν ως τη βιβλιοθήκη του Hogwarts στις ταινίες Harry Potter. Θυμηθείτε καθώς περπατάτε ότι η Duke Humfrey's είναι ακόμη αίθουσα ανάγνωσης. Άνθρωποι μπορεί να εργάζονται στα γραφεία· γι' αυτό οι φωνές χαμηλώνουν και γι' αυτό η ομάδα δεν είναι ποτέ μεγαλύτερη από 14 άτομα.

Διαβάζοντας το κτίριο ως ένα ενιαίο σχέδιο

Βοηθά να φανταστείτε την Old Library ως μια στοίβα. Στο ισόγειο, σε μια σειρά, βρίσκονται το Proscholium, το Divinity School και το Convocation House, με το Chancellor's Court κοντά. Στον πρώτο όροφο, ακριβώς πάνω τους, εκτείνεται η Duke Humfrey's Library: το Arts End πάνω από το Proscholium, η μεσαιωνική αίθουσα πάνω από το Divinity School και το Selden End πάνω από το Convocation House. Η ξενάγηση διασχίζει πρώτα το ισόγειο, έπειτα ανεβαίνει τις σκάλες και βλέπει το ίδιο αποτύπωμα ξανά από ψηλά.

Η σειρά της κατασκευής ακολουθεί τη σειρά της ανάγκης. Το Divinity School ήρθε πρώτο, με τη βιβλιοθήκη να προστίθεται από πάνω για τα βιβλία του Humfrey. Όταν η συλλογή του Bodley ξεπέρασε τον χώρο, την επέκτεινε στο ανατολικό άκρο· όταν έφτασε η δωρεά 8.000 βιβλίων του John Selden, ακολούθησε το δυτικό άκρο, με το Convocation House να χτίζεται από κάτω. Η τετράγωνη αυλή γύρω από όλα αυτά ήταν το τελευταίο μέρος του σχεδίου του Bodley, που ολοκληρώθηκε μετά τον θάνατό του.

Γιατί τα δωμάτια σας κάνουν να νιώθετε έτσι

Κάποιες λεπτομέρειες της ξενάγησης αποκτούν περισσότερο νόημα όταν γνωρίζετε πώς λειτουργούσε η βιβλιοθήκη. Ο κανόνας του Bodley ήταν ότι κανένα βιβλίο δεν έβγαινε από το κτίριο, και τηρήθηκε: το 1645 ακόμη και ο Κάρολος Α΄ αρνήθηκε άδεια δανεισμού. Οι αναγνώστες εργάζονταν εκεί όπου βρίσκονταν τα βιβλία, γι' αυτό οι παλιές βιβλιοθήκες έχουν γραφεία ενσωματωμένα.

Η άνεση ήρθε αργά. Η βιβλιοθήκη δεν είχε θέρμανση μέχρι το 1845 ούτε τεχνητό φωτισμό μέχρι το 1929, και το 1831 δεχόταν κατά μέσο όρο μόνο τρεις ή τέσσερις αναγνώστες την ημέρα, ανοίγοντας από τις 10 π.μ. έως τις 3 μ.μ. τον χειμώνα. Η βιβλιοθήκη εξακολουθεί να περιγράφει κάποια από τα ιστορικά δωμάτιά της ως αρκετά σκοτεινά, και αυτό το χαμηλό φως δεν απέχει πολύ από το πώς ήταν πάντα η Duke Humfrey's.

Τι δεν περιλαμβάνει η ξενάγηση

Η ξενάγηση των 60 λεπτών παραμένει εντός της Old Library. Δεν μπαίνει στο Radcliffe Camera, τη στρογγυλή βιβλιοθήκη με τον τρούλο στην Radcliffe Square, η οποία είναι ξεχωριστή ενεργή βιβλιοθήκη με δικές της ξεναγήσεις και όπου δεν επιτρέπεται η φωτογράφιση. Θα την περάσετε στην είσοδο ή την έξοδό σας, και η πρόσοψή της είναι ένα από τα ωραιότερα θεάματα της πόλης.

Ούτε καλύπτει τη Weston Library στην άλλη πλευρά της Broad Street, για την οποία δεν χρειάζεστε εισιτήριο. Το ισόγειό της, το Blackwell Hall, φιλοξενεί τις δωρεάν εκθέσεις της βιβλιοθήκης, το καφέ και το κεντρικό κατάστημα, και αξίζει ένα επιπλέον μισάωρο πριν ή μετά την ξενάγησή σας.

Πώς κυλά η ώρα

Εξήντα λεπτά σε τέσσερα δωμάτια σημαίνει περίπου ένα τέταρτο της ώρας στο καθένα, αν και ο ξεναγός καθορίζει τον ρυθμό, και το Divinity School και η Duke Humfrey's τείνουν να παίρνουν τον περισσότερο χρόνο. Η ομάδα κινείται μαζί και σταματά για να ακούσει· στέκεστε για το μεγαλύτερο μέρος της ξενάγησης. Υπάρχουν σκάλες για να ανεβείτε στην Duke Humfrey's Library, και δεν υπάρχει ασανσέρ.

Η ξενάγηση γίνεται στα αγγλικά, και οι ξεναγοί μπορούν να σας δώσουν γραπτή μετάφραση αν το ζητήσετε πριν ξεκινήσει. Οι ερωτήσεις είναι ευπρόσδεκτες. Στην Duke Humfrey's Library, κρατήστε τις για τον ξεναγό και μιλάτε χαμηλόφωνα, γιατί ο κόσμος διαβάζει.

Πώς να φωτογραφίζετε σωστά

Η φωτογράφιση για προσωπική χρήση επιτρέπεται κατά την ξενάγηση, με λίγους κανόνες: χωρίς φλας, χωρίς τρίποδα ή selfie stick, χωρίς βιντεοκάμερες και χωρίς φωτογραφίες αναγνωστών ή προσωπικού. Το φωτεινό Divinity School είναι το ευκολότερο δωμάτιο για φωτογράφιση· το Convocation House και το Chancellor's Court είναι πιο σκοτεινά, και η Duke Humfrey's Library είναι θαμπή.

Δύο συμβουλές. Στο Divinity School, σταθείτε κοντά στην είσοδο και καδράρετε όλο το μήκος της αίθουσας για να αποτυπώσετε την καμάρα που υποχωρεί προς την απομακρυσμένη πόρτα· είναι η εικόνα που θα έχετε δει στις περισσότερες φωτογραφίες. Στο Duke Humfrey's, αναζητήστε την ζωγραφισμένη οροφή παρά τους αναγνώστες, και αποδεχτείτε ότι αυτή είναι μια αίθουσα που θυμάσαι καλύτερα παρά φωτογραφίζεις.

Πριν πάτε

Όλοι στην ξενάγηση πρέπει να είναι 11 ετών και άνω, τα παιδιά πρέπει να συνοδεύονται από ενήλικα, και κάθε επισκέπτης χρειάζεται το δικό του εισιτήριο. Τα εισιτήρια διατίθενται online στις 9 π.μ. ώρα Ηνωμένου Βασιλείου την 1η και τη 15η κάθε μήνα και συχνά εξαντλούνται, γι' αυτό κάντε κράτηση μόλις ανοίξει η ημερομηνία σας, ή κρατήστε τη θέση σας μαζί μας αν δεν έχει ανοίξει ακόμη.

Την ημέρα της επίσκεψης, περάστε από τη Great Gate στην Catte Street στην Old Schools Quadrangle και προχωρήστε μέσα από τις γυάλινες πόρτες πίσω από το άγαλμα. Φτάστε λίγα λεπτά νωρίτερα, κρατήστε την τσάντα σας μικρή, και αφήστε χρόνο μετά για να σταθείτε στην quadrangle και να κοιτάξετε πίσω στις αίθουσες από τις οποίες μόλις περάσατε.